Fotoproject

Voor mijn studie Visual Anthropology heb ik een klein fotoproject uitgevoerd om te experimenteren met visuele onderzoeksmethoden. Onderzoeksonderwerp betreft de ervaring van het aankomen in een nieuwe stad als internationale student. In dit geval Manchester.

Dit is gebaseerd op mijn eigen ervaring. Het onderzoek bevat echter niet mijn eigen inbreng, maar die van vier andere studenten. Ik heb hen een camera gegeven en de vraag mij mee te nemen naar de locaties die indruk op hen hebben gemaakt gedurende hun eerste dagen in de stad. Op die plaatsen heb ik de studenten gevraagd hun ervaringen uit te drukken door foto’s te maken van die plaatsen, vanuit de optiek zoals zij die destijds gehad hadden.

Doel

Het idee achter de foto’s is dat deze het voor de participanten mogelijk zouden maken om de gevoelens en emoties die ze hadden ervaren, uit te kunnen drukken. Bovendien zou, volgens mijn beredenering, het fysiek bezoeken van de locaties en het bewust nadenken over de eerste momenten, de sensorische gewaarwording van die eerste ervaringen met de stad opwekken.

Op de gevoelige plaat

Een Duitse dame vertelt over haar aankomst, en legt me uit dat ze met allerlei zaken bezig was toen ze aankwam, behalve met het in haar opnemen van haar nieuwe thuis. Als eerste viel haar het smalle pad op waarover ze haar twee grote koffers naar binnen moest zien te krijgen.

Smal pad voor twee grote koffers

Op de vraag of de studenten voor hun vertrek naar Manchester bepaalde ideeën over en beelden van de stad hadden, kwam veelal het antwoord dat de participanten wisten dat het een industriële stad is. Eén van de studenten maakt een foto van haar straat om haar enthousiasme uit te drukken over het feit dat ze in een echte Britse industriewijk woont.

Britse wijk

Een Roemeense student had voor zijn aankomst zijn accommodatie al geregeld in een complex. Toen hij daar aankwam, was de receptionist echter niet op de hoogte van zijn verblijf en daardoor achterdochtig. De student herinnerde zich dat hij voor zijn gevoel lange tijd in deze hal stond met zijn koffers, in afwachting van wat er zou gaan gebeuren.

Centrale hal

Eén van de informanten neemt me mee naar een bank waar ze gedurende haar eerste dagen een rekening had willen openen. Hier stuitte ze op een teleurstellende wachttijd van twee weken, waarna ze ontmoedigd terug naar huis liep. Ze vertelt me dat het juist de kleine zaken en teleurstellingen die bij een emigratie komen kijken, het leven in een ander land zo anders kunnen maken. Vervolgens maakt ze een foto van een verkeerslicht, omdat ze zich herinnert hoe deze haar destijds was opgevallen en zo anders was dan ze gewend was. Dit was voor haar precies een voorbeeld van die kleinigheden.

Verkeerslicht

Een andere student is enorm enthousiast over haar woning. Ik vraag haar deze te fotograferen op zo’n manier dat het  duidelijk wordt wat de woning voor haar betekent. Ze fotografeert de ramen. Ze legt me daarna uit dat de ramen het eerste was dat haar opviel aan het appartement:

I knew that when I would have a visual connection to the city, it would mean that I am going to feel at home, because I am going to feel like it is mine. I will be looking out the window and watch people, and everyday I will remember where I am. I like something that is very reminiscing of a place.

Toegang tot de stad

Conclusie

Dit is een kleine greep uit mijn bevindingen en het gehele onderzoek heeft voor mij tot de conclusie geleid dat het gebruik van foto’s een interessante en succesvolle onderzoeksmethode is. Het heeft de studenten zorgvuldig laten nadenken over specifieke situaties en ze hebben hun ervaringen aan de hand van de foto’s beter kunnen overbrengen. Bovendien hebben de studenten het leuk gevonden om de camera in handen te krijgen en zo actief bij te dragen. Voor mij is het leuk om een inkijkje te hebben gekregen in de aankomst van andere internationale studenten, wat mijn eigen ervaringen relativeerde.

Essentials voor backpackers