Malta beschikt over een diversiteit aan cultuurhistorische schatten, maar er zijn er drie die van dusdanig belang zijn dat zij door UNESCO op de lijst van werelderfgoedsites zijn geplaatst.

Valletta, de hoofdstad van Malta, staat sinds 1980 in zijn geheel op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. De stad is onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van de Soevereine Militaire Hospitaalorde van Sint Jan van Jeruzalem en heeft een van de hoogste concentraties aan historische bezienswaardigheden ter wereld. Valletta beschikt over liefst 320 monumenten die alle binnen een oppervlakte van ruim een halve vierkante kilometer liggen.

Megalitische tempels

De megalithische tempels van Malta zijn een verzameling van zeven tempels op de Maltese archipel die dateren uit de prehistorie. De bouw van de tempels gaat terug tot 3.600–2.500 v. Chr. Op het eiland Malta zelf staan de tempels van Ħaġar Qim, Mnajdra en Ħal Tarxien. Dit zijn unieke architectonische meesterwerken, zeker gezien de beperkte middelen waarover de toenmalige bouwers beschikten. Uit de complexen Ta’ Ħaġrat en Skorba blijkt hoe de traditie van het tempel bouwen op Malta van generatie op generatie is doorgegeven. De twee tempels van Ġgantija op het eiland Gozo zijn bijzonder vanwege hun gigantische bouwwerken uit het bronzen tijdperk. Het zijn de oudste megalithische tempels en ze vormen het bewijs dat er ten minste duizend jaar vóór de bouw van de Egyptische piramides van Gizeh al mensen woonden op het eiland.

De oudste vrijstaande bouwwerken op aarde

De twee tempels van Ġgantija op Gozo zijn de oudste vrijstaande bouwwerken op aarde en ze werden in 1980 door UNESCO opgenomen in de lijst van het Werelderfgoed. In 1992 werden daar de vijf megalitische tempels op Malta aan toegevoegd. Volgens UNESCO voldoen de megalitische tempels op Malta en Gozo aan een belangrijk criterium: ‘Het is een bijzonder voorbeeld van een type gebouw of architectonisch of technologisch ensemble of landschap, dat significante stappen in de menselijke geschiedenis voorstelt.’

Hal Saflieni Hypogeum

Het Hal Saflieni Hypogeum is een uit steen gehouwen ondergronds complex, dat door de tempelbouwers gebruikt werd als heiligdom en als begraafplaats. Het is in 1902 tijdens bouwwerkzaamheden ontdekt en het heiligdom wordt beschouwd als een van de belangrijkste prehistorische monumenten ter wereld. De drie ondergrondse niveaus dateren uit de periode tussen 3.600 v. Chr. en 2.500 v. Chr. Christus. Het gehele complex beslaat meer dan 500 m² en het diepste punt ligt ruim tien meter onder straatniveau. Het Hypogeum is in 1980 door UNESCO toegevoegd aan de Werelderfgoedlijst, omdat het voldoet aan een belangrijk criterium: ‘Het draagt een unieke of ten minste een exceptionele getuigenis van een culturele traditie of een samenleving, die nog voortleeft of is verdwenen.’

Voor meer informatie over het werelderfgoed van Malta, bezoek www.visitmalta.com/nl.

Afbeelding: Hagar Qim Tempel.