‘Stel je voor dat je nooit meer je ouders, familie en vrienden kunt zien. Stel je voor dat je op een rubberboot de ijskoude zee over moet voor een betere toekomst.’ Zo begint Sanne Vogel (33) onder meer de theatervoorstelling Nieuwe Familie, een verhaal over verschillen en overeenkomsten, vriendschap, liefde, onbegrip, volwassen worden en het missen van iedereen die je kwijtraakt. 

Wekenlang logeerden Muayad Hilamia (21) en Amir Namou (32), Syrische vluchtelingen, op een luchtbed in de huiskamer van actrice, schrijver en regisseur Sanne Vogel (33). Nu, twee jaar later, staan ze samen in het theater en vertellen ze alledrie hun verhaal.

Nieuwe Familie

(c) Anouk de Kleermaeker (studio309.nl)

Muayad Hilamia

‘Amir en ik komen allebei uit Damascus en hebben elkaar in Turkije ontmoet, vlak voordat we de rubberboot opgingen. Daarna hebben we samen met nog een groep van ongeveer tien mensen samen gereisd door Oost-Europa.’

‘Ik wist heel lang niet hoe de dag zou eindigen en waar ik die nacht zou slapen. Dus toen ik Sanne ontmoette op het station en naar haar huis mocht, was dat een soort droom. In Syrië keek ik op YouTube naar video’s van Nederland en het leek me zo’n cool land. In Damascus draaiden vroeger ook veel Nederlandse dj’s. Ik ben ontzettend gek op jullie muziek, Martin Garrix en Tiësto!’

Muayad over een ander thuis maken: ‘Het gaat langzaam en het heeft tijd nodig, maar zodra je plekken en mensen gaat herkennen, bijvoorbeeld een park, of een straat, dan voel je je steeds meer thuis.’

 

Sanne Vogel

(c) Anouk de Kleermaeker (studio309.nl)

Sanne Vogel

‘Op de eerste avond dat Muayad bij mij logeerde, kreeg ik een Whatsapp-berichtje van zijn vader uit Damascus. Daarin zei hij: Bedankt dat je voor mijn zoon zorgt en hem een plek geeft. Toen besefte ik hoe moeilijk het moet zijn voor een ouder om z’n kind te laten gaan. Ik stuurde zijn vader een bericht terug waarin ik heb gezegd dat hij zich geen zorgen meer hoeft te maken. Zijn zoon is nu ook deel is van mijn familie. Toen Amir er later bij kwam was dat automatisch ook zo.’

‘Het verschil tussen vriendschap en familie is dat je bij familie nog kwetsbaarder kan zijn en niet de hele tijd leuk hoeft te zijn. Als je met elkaar woont, dan leer je elkaar echt kennen. Dus ook wat irritant is aan elkaar, of juist heel grappig.’

Sanne over de voorstelling: ‘Er was een vrouw in Rotterdam die na afloop naar me toekwam en zei dat ze nu veel meer begreep over vluchtelingen en niet meer bang was. Dat was heel bijzonder. Ik denk dat het heel goed is om deze voorstelling te zien, want je krijgt zoveel eenzijdige informatie. Wij vertellen ons eigen, persoonlijke verhaal.’

 

Nieuwe Familie

(c) Anouk de Kleermaeker (studio309.nl)

Amir Namou

‘Toen we begonnen aan onze reis hebben we nooit ergens enige hulp gekregen van iemand. Niet in Turkije, niet in Griekenland. Toen ik Sanne ontmoette, besefte ik me dat ze ons echt wilde helpen. Ze gaf ons nooit het gevoel dat we tot last waren; we werden langzaam een familie. Ik heb geleerd om te huilen. Omdat Sanne ook vaak huilt, werd het voor mij makkelijker. Het helpt.’

‘Het is ingewikkeld om een nieuw thuis te maken. Ik voel me hier wel thuis, maar nog niet 100 procent. Het gaat al veel beter, maar ik ben nog steeds een gast. Als je vriendschappen opbouwt met mensen, dan kun je samen nieuwe herinneringen maken. Dat zorgt ervoor dat je je meer thuis kan voelen.’

Amir over zijn kookkunsten: ‘Voor Sanne heb ik vaak Tssie gemaakt, een Syrisch gerecht met kikkererwten. Dat kook ik ook in de voorstelling, het recept staat op onze Facebook site.’

De voorstelling

Tot en met 16 januari nog te zien in theaters. De voorstelling zien, het verhaal van Sanne, Muayad en Amir in het echt ervaren en ontdekken wat ze je nog meer te vertellen hebben? Ga dan naar www.bostheaterproducties.nl en bestel je kaarten!

Uitgelichte afbeelding: © Noah Valentyn.
Intro: Robin de Bont.