Gratis rondleidingen Body Art in het Tropenmuseum

Body Art
I took the photograph of Purei in September 2006. She was already 96 years old at that time. She lived in Pampang village, about 20 km from Samarinda, East Kalimantan. Samarinda is the capital city of East Kalimantan province, an area which has boomed economically due to its natural resource riches – it is a major centre for coal mining, timber cutting, and pulp and plywood manufacture. Most of the people in the city have migrated from other parts of Indonesia in the last 20 years. In contrast, the Dayak Kenyah people have lived in the area for thousands of years, and made a living from subsistence agriculture as well as gathering forest produce. A lot of their traditional way of life has been disrupted by the cutting of the forests, and excavation of coal. Pampang is a semi-reserved area on the fringe of Samarinda, where Dayak people have kept some of their land and continue some of their traditional agriculture, as well as preserving traditional crafts and building methods. This particular Dayak Kenyah community used to live in the far north of the province, near the border with Malaysia, but were relocated here where there is better access to services. I revisited the village in September 2014 with the expectation of recapturing the photo after 8 years . I was greeted by Purei’s nephew Jaun Juk (69 yo). Jaun Juk informed me that Purei passed away in 2010, aged 100. He explained to me some of the background to Purei’s dress, and body decorations. The tattoos that Purei had used to be common for women, and men, and were seen as a sign of beauty; but were also closely connected to the community’s traditional spiritual beliefs and practices. When the Dayak Kenyah people converted to Christianity, the practice largely ceased. Jaun Juk was with a group of male elders when I spoke with him; notably, none of them, aged up to mid 80s, had visible tattoos. Wearing heavy earrings to lengthen the earlobes was traditionally done as a means of beautification. As it took a lot of effort and discomfort to achieve the effect, it was highly prized. The practice began to die out as the Dayak Kenyah people had greater contact with other communities outside, and I did not see anyone in the modern community whose ears had been lengthened in that way. The community still value their traditions, and ceremonial costumes are still worn, and the traditional dances are performed; but they are no longer everyday aspects of community life.

Elke zondag in juni, juli en augustus worden er gratis rondleidingen aangeboden tijdens de tentoonstelling Body Art in het Tropenmuseum. Body Art gaat over lichaamsversieringen in de volle breedte: van make-up en tatoeages tot onderhuidse implantaten en chirurgische veranderingen. Dwars door de tijd en culturen heen. De vraag die hierbij centraal staat: waarom passen mensen hun lichaam aan?

Gratis rondleidingen Body Art

De komende 3 maanden start er elke zondag om 14.00 uur een Body Art rondleiding in het Tropenmuseum. De rondleidingen zijn toegankelijk vanaf 12 jaar en duren een uur. Entree Tropenmuseum bedraagt € 8,- voor kinderen (4 t/m 18 jaar) en € 12,50 voor volwassenen (18 jaar en ouder). Reserveren is raadzaam via telefoonnummer 088 0042 840. De tentoonstelling Body Art is nog te zien t/m 30 augustus 2015.

Secret Love

Op dit moment is ook Secret Love te zien in het Tropenmuseum, een hedendaagse kunsttentoonstelling over het taboe in China rondom lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders (LHBT’s). Ondanks dit taboe hebben er in China positieve veranderingen plaatsgevonden met betrekking tot seksuele diversiteit. Wat doet dit met de LHBT’s? Secret Love is te zien tot en met 13 september 2015.

Afbeelding: Dayak Kenyah Woman © Harjono Djoyobisono

Deze foto van Purei is door de fotograaf genomen in September 2006. De vrouw was toen 96 jaar oud en woonde in Pampang Village, ongeveer 20 kilometer van Samarinda, hoofdstad van provincie Oost-Kalimantan, Indonesië. De Dayak Kenyah, waartoe de vrouw behoort, wonen al duizenden jaren in de regio en leven van hun landbouw en producten die ze uit het bos verzamelen. Een groot deel van hun traditionele manier van leven is verstoord door het kappen van het woud en de productie van steenkool. 

Pampang is een semi-reservaat op de grens van Samarinda waar de Dayak wat van hun land hebben kunnen behouden en hierdoor hun traditionele landbouw, ambacht en bouwmethodiek kunnen voortzetten.  

De fotograaf heeft in 2014 het dorpje van Purei weer bezocht. Jaun Juk van 69, de neef van Purei, verwelkomde de fotograaf, maar met een trieste mededeling. Purei was overleden in 2010, op honderdjarige leeftijd. Hij gaf opheldering over de lichaamsdecoraties van Purei: de tatoeages worden niet alleen als een schoonheidsideaal door de stam gezien, maar staan ook in verbinding met de traditionele spirituele overtuigingen en praktijken. Toen de Dayak Kenyah waren bekeerd tot het Christendom, is de uitvoering van deze praktijken grotendeels opgehouden te bestaan. Zowel Jaun Juk noch zijn stamgenoten tot tachtig jaar hebben zichtbare tatoeages. 

Ook het zeer gewaardeerde verlengen van de oorlellen door het dragen van zware oorbellen – als teken van verfraaiing en hoog in aanzien door gepaard ongemak en moeite – verdween uit straatbeeld van de Dayak vanaf het moment dat de stam in contact kwam met andere gemeenschappen; niemand anders deed het zo. De gemeenschap hecht niettemin nog steeds waarde aan haar tradities: ceremoniële kledij wordt vandaag de dag nog gedragen, de traditionele dans wordt nog steeds uitgevoerd, maar deze manifestaties zijn niet langer deel van het leven van alledag van de stam. 

[tabs]
[tab title=”Tropenmuseum”]
Linnaeusstraat 2
1092 CK amsterdam
www.tropenmuseum.nl
[/tab]
[/tabs]

Redactie
Wereld van Culturen kijkt voorbij grenzen en haalt de wereld voor je dichterbij. Je mondiaal verbonden voelen, een gevoel dat we willen overbrengen. Juist in deze tijd van polarisatie, maar ook juist in deze tijd van kansen! Laat je inspireren door de culturen van onze wereld.